圣传真道网 › 论坛 › 【圣学复苏】 › 【苏菲历史】 › 中国经堂教育与陕学阿訇 › 回复 #18118
<p class="MsoNormal" align="left" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 21pt; TEXT-ALIGN: left; mso-char-indent-count: 2.0;"><font size="5"><span style="FONT-FAMILY: 宋体; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-fareast-font-family: 宋体; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-fareast-theme-font: minor-fareast; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">五</span><font face="Calibri">
</font><span style="FONT-FAMILY: 宋体; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-fareast-font-family: 宋体; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-fareast-theme-font: minor-fareast; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">传</span><font face="Calibri">
</font><span style="FONT-FAMILY: 宋体; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-fareast-font-family: 宋体; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-fareast-theme-font: minor-fareast; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">弟</span><font face="Calibri">
</font><span style="FONT-FAMILY: 宋体; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-fareast-font-family: 宋体; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-fareast-theme-font: minor-fareast; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">子</span><font face="Calibri">
</font><span style="FONT-FAMILY: 宋体; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-fareast-font-family: 宋体; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-fareast-theme-font: minor-fareast; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">舍</span><font face="Calibri">
</font><span style="FONT-FAMILY: 宋体; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-fareast-font-family: 宋体; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-fareast-theme-font: minor-fareast; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">起</span><font face="Calibri">
</font><span style="FONT-FAMILY: 宋体; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-fareast-font-family: 宋体; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-fareast-theme-font: minor-fareast; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">灵</span></font></p><p class="MsoNormal" align="left" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 21pt; TEXT-ALIGN: left; mso-char-indent-count: 2.0;"><span lang="EN-US"><p><font face="Calibri" size="5"> </font></p></span></p><p class="MsoNormal" align="left" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 21pt; TEXT-ALIGN: left; mso-char-indent-count: 2.0;"><font size="5"><span style="FONT-FAMILY: 宋体; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-fareast-font-family: 宋体; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-fareast-theme-font: minor-fareast; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">舍起灵,字蕴善(约</span><span lang="EN-US"><font face="Calibri">1634</font></span><span style="FONT-FAMILY: 宋体; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-fareast-font-family: 宋体; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-fareast-theme-font: minor-fareast; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">—</span><span lang="EN-US"><font face="Calibri">1710</font></span><span style="FONT-FAMILY: 宋体; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-fareast-font-family: 宋体; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-fareast-theme-font: minor-fareast; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">即明崇贞</span><span lang="EN-US"><font face="Calibri">7</font></span><span style="FONT-FAMILY: 宋体; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-fareast-font-family: 宋体; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-fareast-theme-font: minor-fareast; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">年至康熙</span><span lang="EN-US"><font face="Calibri">49</font></span><span style="FONT-FAMILY: 宋体; mso-hansi-font-family: Calibri; mso-fareast-font-family: 宋体; mso-ascii-font-family: Calibri; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-fareast-theme-font: minor-fareast; mso-hansi-theme-font: minor-latin;">年)。陕西渭南人,原姓魏,系汉族。幼而颖异,长面伟貌宏声。出身官宦世家,五岁进校读书,至八岁,日诵千言不忘,能赋诗。九岁时,回人舍公夫妇青睐,认作义子,起名起灵,始入吾教,进寺读经,始背《算勒福》,四十日熟谙其意,背讲《米斯巴哈》不一月而熟练,接上《太福席勒》,日讲一章,习不到十天,后文不解自明。遂偷看《骚五》,竟能悉意,不再复讲。后负芨济宁拜常志美、李延龄两大师深造,接讲《满俩》、《伯牙尼》两经,不数日,全能自学而明其意。于是,常、李两师命其为学生讲经,不足一年,起灵决心回秦,路过开封而不入市区,不拜客,不侨寓寺内,不贪教民馈赠。起灵以授学济世为已任,对一切世俗事物等闲视之。此时,起灵尚未婚,已名声大震。回秦之中,沿途搬请者众多。婚后,曾受聘洛阳塔儿湾、渭南的良田坡开馆讲学。在故乡讲学,起灵不以家事羁绊,终日讲经授徒,无他交接。后各地恭请接踵而至,遂至安徽亳州设帐,在亳州研搜名经,尽其旨意,唯《母各麻忒》和《懒玛而其》二经,尚有疑隘。起灵三更睡,四更起,细研四十日,果洞其妙。起灵不安于偏见,不急于小成,穷造化之源,尽性情之妙,而达圣贤之蕴。尤以理义无穷,岁月有限,常有歉然不足之意。居亳州六年,太和一年,太康半年,后应河南考城众乡老诚聘,遂赴考城开学八年。此间,起灵静而自思,自太师创经学,数代相沿,至常尊师,欲宏其学,夜寝难安,唯恐泯灭其传,授受之间,昼夜不辍。有时长叹曰:“先觉长逝,大道将湮,而乏挽澜之砥柱者,奈何!”啊!三百年前,起灵开学执教的安徽亳州、太和等地的大道今日是否常存?起灵对我伊斯俩目正教的未来,忧心忡忡,对三百年前西部河州一带由中亚传来之异端邪说深感痛恶。他说:“祸自西部(今日河州)失利夫(传异端者)丧心病狂而好自用,自创经典,混稀教理,浅学偏见,然持争之愚者,各纵偏性,借端起衅,以致纷纭不断,遗害经学。近来各派之争,视近亲为敌,此皆失利夫之所致也。”</span></font></p>