圣传真道网 › 论坛 › 【圣学复苏】 › 【真经正典】 › 鲁白第五册15本 第十七章 夜行章 9 › 回复 #482373
诗(المثنوى):
اين جهان پر آفتاب ونور ماه … او بهشته سر فرو برده بچاه
1.世界充满了阳光和月光,
他却鬼迷心窍,一头扎进陷阱中。
كه اگر حقست كو آن روشنى … سر بر آر از چاه بنكر اى دنى
低贱的人啊!如果从陷阱中你伸出头,
那这光明真的是超越无比!
جمله عالم شرق وغرب آن نور يافت … تا تو در چاهى نخواهد بر تو تافت
世界的东与西抓揽这光明,
而你在陷阱中无动于衷。
چهـ رها كن رو بايوان وكروم … كم ستيز اينجا بدان كاللج شوم
赶快脱离深井,趋向花园宫廷。
切勿桀骜不驯,固执带来不幸。
اى بسا بيدار چشم وخفته دل … خود چهـ بيند چشم اهلِ آب وگل
2.许多人眼醒而心昏睡。
那泥水之人的眼能看见什么?
وانكه دل بيدار ودارد چشم سر … كر بخسبد بر كشايد صد بصر
那眼虽睡而心不眠的人,
虽睡却睁开着百眼。
كر تو اهل دل نه بيدار باش … طالب دل باش ودر پيكار باش
若你不是心品之人,你当常川清醒,
你当寻求心,你当为主道奋斗。
ور دلت بيدار شد مى خسب خوش … نيست غائب ناظرت از هفت وشش
当你能虽睡但心不眠,
你的心眼就能观看六向七天。
گفت پيغمبر كه خسبد چشم من … ليك كى خسبد دلم اندر وسن
圣人说:“我眼虽睡而心假眠”。
شاه بيدارست حارس خفته كير … جان فداى خفتكان دل بصير
清醒的是帝王,睡眠的是卫士,
愿以心灵赎眼虽睡而心假眠者!